На розных мовах

Напрыканцы мінулага тыдня шматгалосая Вільня была проста надзіва гаварлівай.

Спачатку гаварылі, што параду сэкс-меншасцяў, які арганізатары планавалі правесці 8 траўня, быць. Грамадскасць з тае прычыны ніякай радасці не выказвала. І нават наадварот, але не голасна. І тут, амаль напярэдадні шэсця, загаварыла пракуратура. І паведаміла, што мае ананімнае папярэджанне: калі шэсце будзе – будуць беспарадкі. Значыць, трэба ўсё адмяніць. Беражонага, што называецца.... "Як так? – пакрыўдзілася паліцыя. – А мы нашто? Мы ж не дарма свой хлеб ямо – можам парадак забяспечыць." Кропку ўсім ваганням паставіла старушка-Еўропа: заступілася за сваіх пратэжэ. Шэсце сэкс-меншасцяў "За роўнасць!" у Вільні адбылося. І, нягледзячы на ўсе старанні пратэстуючых, без асаблівых страт.

9 траўня гаварылі на “Маршы міру” ў гонар 65-й перамогі над фашызмам. Гаварылі ветэраны, што пакрыўджаныя няўвагай прадстаўнікоў улады – ніхто з афіцыйных асоб не прыйшоў іх прывітаць. Гаварылі праціўнікі шэсця, стоячы абапал дарогі, па якой ішлі ветэраны, з плакатам “Чырвоная армія здзейсніла больш злачынстваў супраць чалавечнасці, чым германскія SS”. Гаварылі сотні віленчукоў на Антокальскіх могілках, прыйшоўшы павіншаваць ветэранаў і  аддаць даніну павагі загінуўшым. Гаварыў шасцігадовы хлопчык Данька з гваздзікамі “для старэнькіх салдатаў”, што больш не можа трываць. Але мама сказала, што на могілках нельга схадзіць папісаць “у кусцікі”, а адзіная біа-прыбіральня так далёка, і жадаючых патрапіць туды нямала – народу на вайсковыя могілкі прыйшло шмат.

Затое прыбіральняў аж залішне было на праспекце Гедыміна, дзе тры дні запар гудзела свята з нагоды Дня Еўропы. Літва святкавала шостыя ўгодкі ўступлення ў Еўразвяз.

На мінакоў моўчкі пазіралі фігуры з інсталяцыі “За сацыяльную роўнасць”.

Ларыса ШАПАВАЛАВА